Δημόσιοι χώροι

Σχολή Καλών Τεχνών στη Φλώρινα

Το νέο κτίριο της Σχολής Καλών Τεχνών καλείται να αποτελεί έναν ανοικτό φιλόξενο προσβάσιμο και οικειοποιήσιμο χώρο, ο οποίος συγκροτείται ως επέκταση του δημόσιου χώρου του campus και να ενισχύει την επαφή και την επικοινωνία μεταξύ των σπουδαστών, των καθηγητών και των επισκεπτών του.  Επίσης, πρόθεση της συγκεκριμένης πρότασης είναι  το νέο κτίριο να αποτελεί αυτό το ίδιο ένα γλυπτό το οποίο επιτρέπει τόσο τη δημιουργία όσο και την προβολή της τέχνης στους χώρους του, το οποίο διευκολύνει, υπηρετεί και ευνοεί τη δημιουργική διαδικασία, προσφέροντας πολλαπλούς χώρους όπου αυτή μπορεί να συντελεστεί, να προβληθεί και να συζητηθεί. Τέλος, το νέο κτίριο της Σχολής Καλών Τεχνών αποτελεί μια παρουσία ισότιμη μεν, πλην όμως ξεχωριστή, η οποία δεν επισκιάζει τα  πρώην βιομηχανικά κτίρια του περιβάλλοντός της. Συμπληρώνει το υφιστάμενο campus δημιουργώντας νέους ενδιάμεσους δημόσιους χώρους μεταξύ των υφιστάμενων  και νέων κτιρίων, χώρους οι οποίοι δημιουργούν ποικιλία κάδρων προς το τοπίο,  βουνό και πεδιάδα καθώς επίσης και ποικιλία υπαίθριων χώρων οι οποίοι δύνανται να υποδεχθούν πολλαπλές δραστηριότητες.

 

Concept

Read More »

Βρεφονηπιακός Σταθμός, Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ) και Πάρκο Γειτονιάς, Χανιά

Η πρόταση χωροθετεί το Κέντρο Ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων σε ένα τεχνητό έδαφος πάνω από το βρεφονηπιακό σταθμό. Η χειρονομία αυτή πολλαπλασίαζει τον ανοικτό φυτεμένο χώρο του μικρού οικοπέδου προσφέροντας επιπλέον φυγές στο Πάρκο γειτονιάς. Μια κυκικλή τρύπα σε αυτό το τεχνητό έδαφος επιρέπει ελεγχόμενη επαφή μεταξύ ηλικιωμένων και παιδιών. Ο δημόσιος χώρος της πρότασης αποτελείται από ένα τετράγωνο πάρκο γειτονιάς, μια μικρή πλατεία εισόδου στα δύο κτίρια και ένα πεζόδρομο – διάδρομο τρεξίματος που περικλείει την παρέμβαση. Σε επίπεδο αισθητικής η πρόταση αποτελεί μια συνένωση της αρχετυπικής κατοικίας με στέγη (ΚΗΦΗ) και των αφηρημένων ξύλινων παιχνιδιών του Bauhsus. Διαφορετικοί κήποι και δένδρα συνενώνουν όλες τις ηλικίες σε ένα περιβάλλον με ποικίλα ερεθείσματα που ευνοοεί τις δραστηριότητες.

Concept

Read More »

Αστικές συρραφές πέριξ του Αρχαιλογικού Μουσείου Πατρών

Το πρόβλημα συνίσταται στη συρραφή 5 ετερογενών στοιχείων αστικής κλίμακας πέριξ του νέου αρχαιολογικού μουσείου Πατρών και της εθνικής οδού: μιας σημαντικής Ρωμαϊκής γέφυρας, ενός διατηρητέου Νεοκλασσικού κήπου του 1860, ενός μικρού αλλά σημαντικού ποταμιού, του κήπου ενός αγροτικού ινστιτούτου και ενός σχολικού συγκροτήματος. Η προσέγγιση στο διαγωνισμό αυτό ιδεών ήταν αυτή της ρεαλιστικής υλοποιήσιμης λύσης.  5 νέοι τόποι προστίθενται από τη μελέτη: ένας υποβαθμισμένος κύκλος ο οποίος αναδεικνύει τη Ρωμαϊκή γέφυρα, μια νέα πλατεία – άρθρωση κατά μήκος της εθνικής οδού, ένα πάρκο – είσοδος στο κέντρο της παρέμβασης, μια νέα λίμνη και ένα πάρκο – ξέφωτο δίπλα στον κήπο του Αγροτικού Ινστιτούτου. Οι νέοι τόποι συνδέονται με τους υφιστάμενους (μουσείο, νεοκλασσικός κήπος, Αγροτικό ινστιτούτο, ποτάμι) και το σύνολο συνδέεται τοπικά με το αστικό περιβάλλον. Η λίμνη λειτουργεί ανακουφιστικά για ολόκληρη την πόλη σε περίπτωση πλημμύρας του ποταμού.

 

Concept

Read More »

Μετατροπή μικρού Υ/Η σταθμού σε εκθεσιακό χώρο / Περιβάλλων χώρος τεχνητής λίμνης Αγυιάς Χανίων

Η τεχνητή λίμνη της Αγυιάς στα Χανιά μαζί με το μικρό υδροηλεκτρικό σταθμό είναι ένα τεχνικό έργο που έγινε επί πρωθυπουργίας Ελευθερίου Βενιζέλου και εγκαινιάστηκε το 1928. Ο σταθμός, δυναμικότητας 0,30ΜW παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι και το 2005. Η εφαρμογή της υφιστάμενης μελέτης που πραγματοποιήθηκε από τον ΟΑΔΥΚ πολύ συχνά χρειάστηκε προσαρμογές που πραγματοποιήθηκαν απο το φορέα υλοποίησης της, τη Δ/νση Τεχνικών Έργων Περιφερειακής Ενότητας Χανίων. Η φιλοσοφία της παρέμβασης στον περιβάλλοντα χώρο είναι η οργανική του σύνδεση με το κτίριο, και η χρήση φυσικών υλικών, ταιριαστών με το ευαίσθητο τοπίο.  Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν το πατημένο χώμα, και οι σανίδες φυσικής ξυλείας, εμποτισμένες όπου απαιτείτο υπερύψωση από το –συχνά βαλτώδες-  φυσικό έδαφος. Το αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο του κτιρίου είναι σαφώς μοντέρνο. Υπάρχει ογκοπλαστική διάκριση μεταξύ των λειτουργικών μερών του, ήτοι αίθουσα γεννητριών – πύργος διανομής ενέργειας -δεξαμενή /πτώση νερού. Τα φέροντα στοιχεία είναι διακριτά και «καθαρά» και γενικότερα το κτίριο χαρακτηρίζεται από απουσία διακόσμου. Από την άλλη πλευρά είναι εμφανής μια πρόθεση σύνδεσής του με το τοπίο και το περιβάλλον, μέσω των μεγάλων ανοιγμάτων στη δύση, και τη φωτιστική σχισμή πάνω από τον πίνακα ελέγχου. Πρόκειται για ένα κτίριο –μηχανή που χρησιμοποιεί το λεξιλόγιο του μοντερνισμού.  Η διατήρηση του εξοπλισμού in situ θεωρήθηκε απαραίτητη για να μη χαθεί η ενότητα της λειτουργίας του κτηρίου και να είναι αντιληπτή από τους επισκέπτες. Το κτίριο αντιμετωπίζεται ως μέρος του ευρύτερου τοπίου της λίμνης του οποίου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος. Το κτίριο μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο του, συνδέεται με τις νέες επεμβάσεις γύρω από τη λίμνη της Αγυιάς. Πιο συγκεκριμένα αποτελεί αφετηρία ή και τερματισμό/στάση του ποδηλατόδρομου. Επίσης, προσφέρεται για επισκέψεις σχολείων αλλά και ως τόπος γενικότερης αναψυχής σε μικρή απόσταση από τα Χανιά. Εντός του  κτιρίου, η μελέτη  ενσωματώνει στο κέλυφος του πρώην Υδροηλεκτρικού σταθμού, μια σειρά εκθεμάτων τόσο στο εσωτερικό της κεντρικής αίθουσας των γεννητριών  όσο και στον ημιυπαίθριο χώρο της. Συνδέει την εκθεσιακή πορεία του μουσείου με τον περιβάλλοντα χώρο του προκειμένου το κτίριο να αποτελέσει μια αδιάσπαστη ενότητα με το τοπίο. Πέρα από τα εκθέματα σχετικά με τις ΑΠΕ είναι ιδιαίτερα σημαντικός και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το ίδιο το κτίριο ως έκθεμα. Η κύρια πορεία που προτείνεται ξεκινάει και καταλήγει στην κεντρική πλατεία του υπαίθριου χώρου η οποία και επικοινωνεί με όλα τα επιμέρους τμήματά του (είσοδος, Pilotis, υπαίθριος χώρος κυλικείου κλπ).  Τα περιμετρικά τοιχεία της pilotis συνδέονται μορφολογικά και γεωμετρικά ώστε να συγκροτούν μια ενότητα, μια συνεχή τεθλασμένη γραμμή γύρω από το δάπεδο, πάνω στην οποία αναρτάται και το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριακών πανέλων.

Concept

Read More »

Φάρος Βόλου

Ο φάρος είναι μια κατασκευή οριακή: είναι μια ανθρώπινη κατασκευή που βρίσκεται στο όριο μεταξύ γης και θάλασσας, στέλνοντας σήμα στο ναυτικό. Οφείλει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του στο γεγονός ότι είναι ταυτόχρονα ένα σημείο χρηστικό αλλά και συμβολικό, το οποίο μπορεί να αποκωδικοποιηθεί με πολλούς τρόπους. Ο συγκεκριμένος τόπος στον οποίο θα ανεγερθεί ο φάρος, η νοτιοανατολική προβλήτα στο λιμάνι του Βόλου, είναι η απόληξη μιας πολύ έντονης και καθοριστικής γραμμής στο βιομηχανικό τοπίο του λιμανιού.

Πολύ κοντά στο επίπεδο της θάλασσας (περίπου στο +0,40m) ο μόλος στη μια άκρη του συνδέεται με την πόλη μέσω μεταλλικής γέφυρας που επιτρέπει στα μικρά σκάφη να προσεγγίσουν τη μαρίνα, και στην άλλη άκρη του καταλήγει σε ένα διευρυμένο χώρο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από το φάρο. Ο τελευταίος αποτελεί ταυτόχρονα το πρώτο σήμα καθώς προσεγγίζει κανείς την πόλη από τη θάλασσα, αλλά και το τελευταίο, καθώς περπατάει κανείς στο μακρύ μόλο.

Σε αναλογία με το βιομηχανικό τοπίο που κυριαρχείται από μεγάλους γερανούς, ιστία, και άλλες ναυτικές κατασκευές αντίστοιχης κλίμακας, προτείνουμε μια ελαφρά, εντεταμένη μεταλλική κατασκευή.

Ο δυναμισμός μιας τέτοιας κατασκευής ανταποκρίνεται στη λειτουργία του φάρου ως «τέλος» της μακριάς πορείας επί του μόλου, και συμβολικά εκφράζει το δυναμισμό μιας σύγχρονης και με έντονη βιομηχανική δραστηριότητα πόλης όπως ο Βόλος

Ο δυναμισμός μιας τέτοιας κατασκευής ανταποκρίνεται στη λειτουργία του φάρου ως «τέλος» της μακριάς πορείας επί του μόλου, και συμβολικά εκφράζει το δυναμισμό μιας σύγχρονης και με έντονη βιομηχανική δραστηριότητα πόλης όπως ο Βόλος. Τόσο το τοπίο (τεχνητό και φυσικό) όσο και η μορφή του μόλου επιβάλλουν στο φάρο τη μορφή ενός ιστού αράχνης: πρώτον η διαφάνειά του επιτρέπει στο τοπίο να διαπεράσει τα στοιχεία του, και δεύτερον η όλη κατασκευή απλώνεται στο έδαφος, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον επισκέπτη, καθώς το περιδιαβαίνει. Χρησιμοποιήθηκαν οι λιγότερες δυνατές συνδέσεις με το έδαφος (3) προκειμένου το τελευταίο να παραμείνει κατά το δυνατόν ελεύθερο.

Concept

 

Read More »

Πλατεία Κατεχάκη, Χανιά

Πρόθεση της μελέτης είναι να αποδώσει στην πόλη έναν ανοικτό, φιλόξενο και ευέλικτο δημόσιο χώρο ο οποίος εξυπηρετώντας σύγχρονες ανάγκες αναδεικνύει το εξαιρετικά πολυσύνθετο ιστορικό πλαίσιο των Χανίων. Λόγω της έντονης ιστορικότητας της περιοχής, κεντρική συνθετική απόφαση αποτέλεσε η χρήση ήπιων και διακριτικών επεμβάσεων. Χωρικά, οι προθέσεις της μελέτης υλοποιούνται με δύο κύριες συνθετικές χειρονομίες: α. Τη δημιουργία τεσσάρων ‘σχισμών’ μέσω των οποίων, στο έδαφος της πλατείας, σχηματίζονται τέσσερις διακριτοί και σαφώς διαρθρωμένοι χώροι. Οι σχισμές αυτές πλαισιώνονται με βαθμίδες, οι οποίες σηματοδοτούν την πρόσβαση και διαφοροποιούν τους χώρους ποιοτικά και λειτουργικά. β. Την τοποθέτηση 7 χαλύβδινων στύλων – αναφορών στα γειτονικά ιστία, πάνω στα ίχνη των τοιχοποιιών των γκρεμισμένων νεωρίων. Η νοηματική και λειτουργική σημασία των στύλων είναι πολλαπλή: σηματοδοτούν και ανασυγκροτούν εν μέρει το παραλιακό μέτωπο του Ενετικού λιμανιού και υποστηρίζουν υποδομές της πλατείας όπως σκίαστρα φωτισμό κλπ.

Κεντρικό λειτουργικό ρόλο διαδραματίζει ο επίπεδος τετράγωνος χώρος ανάμεσα στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου και το νέο δημοτικό θέατρο (πρώην τελωνείο), του οποίου η πολλαπλότητα εξασφαλίζεται από τα όριά του: διαπερατά όρια που δημιουργούνται είτε από συστάδες δένδρων είτε από σκίαστρα και βαθμίδες, και φιλοξενούν χώρους στάσης διαφορετικών ποιοτήτων.

 

Concept

Read More »

Δημαρχείο Αρκαλοχωρίου, Ηράκλειο

Η ιδιαιτερότητα ενός Δημαρχιακού Μεγάρου προκύπτει από τη διπλή του υπόσταση. Αποτελεί έναν δημόσιο λειτουργικό χώρο, όπου αφ’ ενός λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις του Δήμου, με τη συμμετοχή τόσο των αντιπροσώπων, όσο και των ίδιων των δημοτών, αφ’ ετέρου σχεδιάζεται το πρόγραμμα και το μέλλον του Δήμου, ενώ παράλληλα εξυπηρετεί τον δημότη στα καθημερινά του προβλήματα και τον ενημερώνει για τις εκάστοτε δυνατότητες στα τοπικά πλαίσια. Αποτελεί επομένως ένα κτίριο με δημόσιο χαρακτήρα, ενώ συγχρόνως εκφράζει την πρώτη βαθμίδα μιας δημοκρατικής συμμετοχικής διαδικασίας. Το Δημαρχιακό Μέγαρο διαθέτει συνεπώς έναν σαφώς προσδιορισμένο λειτουργικό χαρακτήρα, αλλά επίσης έναν ιδιαίτερο συμβολικό χαρακτήρα, μιας και αποτελεί τη σημαντικότερη αναφορά για την τοπική κοινωνία και την εξέλιξη της.

Στην παρούσα περίπτωση, το κτίριο καλείται όχι να συμπληρώσει ένα κενό στον υπάρχοντα δομημένο ιστό, αλλά να αποτελέσει πυρήνα εξέλιξης της πόλης και πρότυπο για τον περαιτέρω αρχιτεκτονικό σχεδιασμό μέσα σε αυτήν. Αυτό ισχύει όχι μόνον για το κτίσμα καθεαυτό, αλλά και για τον υπαίθριο του χώρο, που επεκτείνοντας τις λειτουργίες του μεγάρου, αποκτά παρόμοια σημασία (λειτουργική και συμβολική) με το ίδιο το κτίριο.

Το Δημαρχιακό Μέγαρο πρέπει συνεπώς να αποτελεί ένα δημόσιο οικοδόμημα που να είναι εύκολα αναγνώσιμο, ιδιαίτερα λειτουργικό και ευχάριστο για τους εργαζόμενους και τους επισκέπτες, ανοιχτό στον δημότη, ο οποίος να μπορεί να το οικειοποιείται με τη μεγαλύτερη δυνατή ευκολία, είτε ως πολίτης που παρίσταται στις λήψεις αποφάσεων, είτε ως επισκέπτης που διεκπεραιώνει, είτε ως απλός περαστικός. Το Μέγαρο, ως σημείο αναφοράς και πρότυπο για την πόλη, οφείλει να διαθέτει έναν ήπιο μνημειακό χαρακτήρα, που να προσαρμόζεται στις τοπικές ανάγκες και ιδιομορφίες, εκφράζοντας τις ιδιαιτερότητες του τόπου, τις καταβολές και τη δυναμική του. Δεν μπορεί να αποτελεί έναν κοινότοπο γραφειακό χώρο, ούτε όμως να αφήνεται σε άκριτους και εφήμερους νεωτερισμούς. Συγχρόνως, οφείλει να αφομοιώνει και να συνοψίζει τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και την ιστορία της πόλης, δίχως όμως να καταφεύγει σε εικονογραφικά δάνεια. Οφείλει να αποτελεί πόλο έλξης, που να προσφέρει τις μέγιστες δυνατότητες για την δημιουργική εξέλιξη του δήμου.

Concept

image description

Read More »